Byebye Shanghai

**Terwijl ik dit blog wil plaatsen, krijg ik bericht van een vreselijk ongeluk in de Shanghai-metro. Ik ben veilig, hoewel wel met de metro gegaan vanochtend. Vreselijk voor al die gewonden... **

---------

Laatste nacht in Shanghai. Na een chaotisch vertrek uit Suzhou. Ruim op tijd vertrok ik uit het hostel om een taxi te nemen naar het station. Maar er waren geen taxi's, ik kreeg er geen één te pakken. En toen, vlak naast me een klap... Een halve gare dacht zonder kijken af te kunnen slaan en er reed een bus tegen zijn auto. Boze, schreeuwende Chinezen, maar na de eerste schrik bleken er geen gewonden te zijn. De politie kwam er bij en begon de zaak af te handelen. De buschauffeur was buiten zinnen.

Chinees toerisme: kitsch, lawaai en héél veel mensen

De afgelopen dagen dwaalde ik door verschillende waterstadjes nabij Suzhou. Allemaal stadjes met een historisch centrum met kanaaltjes, tuinen en tempels. Ieder hun eigen gezicht en ook hun overeenkomsten.

Over Suzhou vertelde ik jullie al eerder. Zaterdag ging ik op een dagtripje naar het stadje Tongli met de bus. Dit was alweer net zo'n ervaring als met de trein. Over een busreis-ervaring van 13 jaar geleden schreef ik eerder een een blogje 'Het chinese gevecht'. (zoek op Google met 'Calijn's Gepeins: chinese gevecht'). Zo anders was het nu...

Eeuwige doorkijkjes: kanalen en tuinen

Vanuit Shanghai met de trein vertrokken naar Suzhou. Treinen vind ik altijd leuk (nou ja, als het maar niet met de NS is) en toen ik 12 jaar geleden voor het eerst in China was, heb ik ook heel wat uurtjes in de trein gezeten. Toen waren stations grauwe betonnen dozen waar een ongeorganiseerde chaos heerste, geleid door luie ingeslapen, maar door de Partij van een baantje voorziene mensen. Service, hû? Klantvriendelijkheid, wat is dat? Zoiets.