Doe Maar: Oude helden rocken nog steeds

Het werd aangekondigd in het Journaal: Doe Maar uit elkaar! Beelden van huilende en flauwvallende meisjes, een paar noten van hun bekendste nummers en de uitleg dat de band het niet meer trok. Ik was nog wat jong om groot fan te zijn (nog geen 12), maar ik weet het nog nog goed, die avond in 1984. Mijn vader was verontwaardigd, want dat was toch geen nieuws voor het Journaal? Maar de volgende dag op school huilden bijna alle meisjes en iedereen had het erover. Doe Maar was groot, groter, grootst in die tijd. En als je fan was, had je een button op je jas. Liefst een in neonroze met neongroen.

40 jaar: tijd voor taart!

Ja, het is echt waar... Ik ben 40... En hoewel er mensen zijn die beweren dat 40 het nieuwe 30 is, vind ik het niet echt iets om naar uit te kijken. Het klinkt gewoon verschrikkelijk oud. Niet leuk, maar een kroonjaar moet je vieren. Dus had ik gisteren een high tea bij mij thuis. De zon kreeg ik cadeau en met alle vrienden en familie werd het op mijn dakterrasje toch enorm gezellig.

Vrijdag de 13e, de trein en ik

Vrijdag de 13e, wie gelooft er nog in deze ongeluksdag? Ik niet. We hebben zelfs met onze jaarclub een leuke traditie op deze dag: dan komen we bij elkaar.

Dus ook dit jaar en we spraken af om een weekeindje Brugge te doen! Dus ik boek een treinticket bij onze fijne NS. Met mijn koffertje en m’n tasje toog ik naar het station. Ruim op tijd, 25 minuten te vroeg, om vervolgens over de speaker te horen dat de internationale trein naar Brussel van 10 uur uitvalt en dat de trein naar Roozendaal net weg is… Jammer, pech gehad, zegt de NSHispeed in een tweet, gewoon de volgende nemen… Die gaat over een over een uur! Geen excuses, niets.

The good old times

Een " Terug in mijn tijd" feest op onze oude Kroeg, bracht een paar vriendinnen en mij naar Groningen, onze oude studentenstad. We hadden een geweldig appartement gehuurd, op kruipafstand van de Grote Markt. Handig voor als het laat zou worden... En zo togen we op vrijdagavond naar de Kroeg, de sociëteit van Vindicat. We waren bijna de eersten en dat gaf ons mooi de tijd om even rond te kijken. Het Kapper Haakhok, nog altijd even goor, maar je moet er wel je jas hangen, de HC, de Van der Rijnst, en natuurlijk de CZ. De Berendina, een bevallige dame van lichte zeden, die ieder jaar opnieuw geschilderd wordt boven de eerstejaarshoek, heeft dit jaar anorexische trekken. Overigens is de Kroeg nog steeds zo smerig als vroeger. Of zoals Karlijn zei: 't Is bijna viezer dan India, maar daar doen ze tenminste nog hun best. Ja inderdaad, want heb ik die vieze WC's vroeger ècht zo normaal gevonden?

Straaljager of Paardenkut
Dan maar een Jeco bestellen aan de bar. "Een watte?" vroeg de dienstdoende Tapster. "Een Jeco, je weet wel, jenever cola", vroegen wij beteuterd. Het kroegdrankje van onze jaren, zouden ze het niet meer kennen? Oh, datte, zei de Tapster en probeerde onze bestelling uit de volautomatische tankmachine te krijgen. Geen hele flessen meer, daar doen ze al jaren niet meer aan. Alles netjes afgemeten in plastic bekertjes, meer een slap sapje. Wij voelden ons onmiddellijk 'ouwe lullen'. "Wat drinken jullie nu dan, naast bier natuurlijk?" "Oh nou, heel populair is de Straaljager en de Raket, het Mandarijntje of de Paardenkut", antwoordde de Tapster. Daar hadden wij niets van terug. "Wat zit er dan in die drankjes", vroegen we voorzichtig, op het ergste rekenend. "In een Straaljager zit Bitterlemon en jenever, in een Raket Fanta met wodka en een Paardenkut is Apfelkorn met Spa Rood".

Ouwe lul, mooie gek
Al gauw stroomde de CZ vol, en gelukkig kwamen er nog wat jaargenoten binnen. Al snel werd het een gezellige avond. En zo kom je dan je "kleine" buurmeisje tegen, die al lang niet meer klein is, en co-schappen loopt in Amsterdam. Oergezellig. Maar tegelijkertijd wist ik weer, waarom ik ook altijd kritisch naar deze groep mensen was geweest: allemaal dezelfde types, allemaal kakkers, allemaal heel blank, allemaal in het zelfde groepje, nog steeds, en dat heel normaal vinden. Een afspiegeling van de maatschappij kun je het niet noemen. Verbaasd was ik ook over de teksten hier en daar: "Hé ouwe lul, mooie gek, hoe is het?" Het had zo uit Jiskefet kunnen komen.

In onze tijd...
Na een aantal uur vonden we het welletjes en we wilden ook nog onze oude favoriete stekjes in de stad bezoeken. Dus togen we naar de Drie Gezusters. We hadden gehoord dat er een "draaibar" was. Dat wilden we wel eens zien! Maar net als vroeger was De Drie Gezusters nu fout en renden we door naar de Tapperij. Daar namen we direct een dropvodka, goede tradities moet je in stand houden. Wat zijn ze hier jong, dacht ik nog. "Wat zijn dat voor oude tantes" zullen de andere gasten gedacht hebben. Daarna door naar de Blauwe Engel. Eigenlijk een verkeerde keus. Je moet hier op het eind van de avond zijn, om nog wat te dansen en aan je alcoholvergiftiging door te werken. Rond drie uur is het hier nog te vroeg. We dronken er een echte Jeco en zaten aan de draaibar (ook hier!) en besloten dat draaibarren echt heel suf zijn; Of ze moeten sneller draaien of het gaat nergens over. Dus op naar de Oblomov, maar... die was weg! Het Golden Fust, weg! Dan naar de Warhol, weg! Gelukkig is de oude Warhol nu Feest! geworden en het bleek dezelfde vage sfeer te hebben. Goed hangen aan de bar, goede muziek, dansen, etc. En gelukkig, hier schonken ze nog een echte Boswandeling! Tijd voor de Cinemabar, dachten we. De tent waar de meest foute avonden werden afgesloten. En dames en heren, we hebben een treurige mededeling, ook de Cinemabar is er niet meer!

Hoezo is de FEBO amsterdams?
Gelukkig staat de FEBO nog steeds op dezelfde plek op de hoek van de Grote Markt en de Oosterstraat. En zoals het hoort met tradities, was het dus tijd voor een kaassouflé of een grillburger. Wij constateerden tijdens de vette snack dat we zo verbaasd waren in Amsterdam te ontdekken dat de FEBO hardstikke amsterdams is. Want wat zou de Grote Markt zijn zonder FEBO?

En dus plofden wij tegen het ochtendgloren in ons bedje in ons appartement. Dat appartement is trouwens echt een aanrader voor iedereen die een paar dagen van Groningen wil genieten. Voor meer informatie zie de site van de Pakhuissuites. Het is in een zijstraatje van de Oude Ebbingestraat. We hadden een keuken met eettafel, een zithoek met twee grote banken en boven twee slaapkamers met een badkamer. In iedere kamer waren de authentieke balken prachtig zichtbaar en alles is mooi ingericht. En verse scharreleitjes voor ontbijt. Aanrader!

Reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Trijntje sings Burt Bacharach

"That's what friends are for...", zingt Trijntje Oosterhuis vrijdagavond in de Heineken Music Hall. En zo is het maar net, want dankzij vrienden, mag ik op maar een paar meter afstand genieten van dit concert. Het is er één uit de reeks "De week van het Metropole", waarin het Metropole Orkest met grote namen uit de muziekwereld optreedt. "Keep smiling, keep shining", zingt Trijntje verder, in een intiem duet met gitarist Peter Tiehuis. Het is één van de hoogtepunten van de avond. De mooiste liedjes van Burt Bacharach komen langs, van de twee cd's die Trijntje met het Metropole Orkest opnam.

Toegankelijke muziek
De muziek van Burt Bacharach is vrij toegankelijk en je kent de liedjes vaak ook wel, zonder het te weten. Do you know the way to San Jose, Don't go breaking my heart, Walk on by. Een beetje "easy listening", poppy. Ik vond het indrukwekkend om zulke liedjes een keer met zo'n groot orkest te horen. Want het is nogal wat, een orkest van ruim 50 man, dat is een enorm vol geluid. En dan zijn arrangementen belangrijk, soms zacht, dromerig zelfs, dan fel, filmmuziekachtig. De chef-dirigent van het orkest, Vince Mendoza, is genomineerd voor een Grammy, voor het arrangement van Alfie. Heel mooi, vond ik dit nummer, één van de toppers.


Allemaal zitten
Ik was wel verrast dat we allemaal flink bleven zitten. Meestal ga je bij popconcerten lekker staan en meeswingen, maar daar nodigde de muziek en Trijntje niet toe uit. Misschien was het omdat er DVD opnames werden gemaakt, misschien was Trijntje toch wat zenuwachtig, maar ik vond haar erg gesloten. Alsof zij er niet voor ons stond, maar dat wij er voor haar zaten. Ze bouwde niet echt een band met de zaal op. Terwijl het decor en vooral het licht echt heel mooi was. Pas bij de laatste nummers brak ze een beetje open en kreeg ze de zaal mee. En dus kregen we als toegift "That's what friends are for".
(Bekijk de video)

Lieve Jan en Chanien, dit was weer een topuitnodiging. That's what friends are for.... (en meer nog ;-)

Reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Met de Oliva naar de Kornaten

Een zeilvakantie in Kroatië
Twee weken geleden had ik een heerlijke vakantie. Maar door een fikse griep had ik niet eerder de rust om een stukje op mijn blog erover te schrijven. Maar het was zo'n heerlijke vakantie, dat zou jammer zijn. Daarom nu alsnog... Oh ja, klik op de foto's om ze in groter formaat te bekijken.

7 meiden, 1 zeilboot
Met 7 meiden togen we naar Kroatië, Zadar om precies te zijn. In de haven van Sukosan hadden we een zeilboot gehuurd voor een week. Van de 7 kunnen 4 zeilen, de 3 anderen (waaronder ik) mochten mee. Hoewel het een grote boot is, een Elan van 40 voet (ongeveer 12 meter), vind ik het toch best krapjes. De meeste 2-persoonsbedden zijn niet breder dan 1,30 en de bankjes in de kajuit alleen geschikt voor personen onder de 1,70. En dat met 7 meiden en bagage. Van te voren vond ik het best eng, want je kan geen kant op. Wat als er ruzie uitbreekt, groepjes ontstaan, spanningen? Dan is zo'n grote boot ineens toch wat klein...

De tocht
In flottielje hebben we een tocht gemaakt van Sukosan naar het zuiden, via twee eilandjes, de rivier op richting de watervallen van Krka. En dan richting de Kornaten, een nationaal park van een groep eilanden voor de kust. Bekijk hier onze route. In flottielje betekent dat je met een groep andere boten de tocht doet, maar je zeilt niet letterlijk naast elkaar. Iedere dag was er "palaver" waarin de route voor volgende dag besproken werd met de flottieljeleider, met de moeilijkheden, het weer en de haven.

Kroatië is mooi!
Ik kon me geen voorstelling maken van de kust van Kroatië, maar de foto's beloofden veel goeds, helder blauwe zee! En ja, het water is kraakhelder, heerlijk! Maar er is meer! De stadjes en dorpen die wij bezochten, ademen een prettige mediterrane sfeer. Bovendien zijn het mooie oude stadjes, met vaak veel historie, van romeinse opgravingen tot oude robuuste kerkjes, smalle steegjes en forten. Er zijn gezellige terrasjes en leuke winkeltjes, huizen hebben leuke tuintjes waar men vaak groente en fruit verbouwt. De kust is vrij groen, maar er zijn ook veel droge stukken. De Kornaten bijvoorbeeld, ruim 80 onbewoonde eilanden zijn ruig, met karststeen rotsen en plukjes groen in een prachtig blauwe zee.

(klik op de foto voor een groter formaat!)

Het zeilen en de havens
En hoe was het zeilen dan? Nou, dat was heel erg relaxed. Dankzij de goede zorgen van de zeilers aan boord en met name Marijke voor het aanmeren op de moeilijkste momenten! Onze Oliva kon best snel varen en de Kroatische kust is prachtig. Aanleggen in een baai voor lunch en een beetje zwemmen, of met de dingy naar kant. De havens zijn echt luxe, met schone douches en wc's en overal water en elektriciteit. En wat een vrijheid op zee met de zeilen hoog!

Heerlijk gegeten!
Tot mijn stomme verbazing heb ik echt heerlijk gegeten in de verschillende restaurants. In de meeste restaurants kun je gegrild vlees of vis krijgen. Het vlees wordt geserveerd met Ayvar, een soort paprikasausje. De vis is kakelvers en zo uit de zee gehaald. Zeebaars, dorade, inktvis, mosselen allemaal heerlijk. In sommige restaurants kun je als je dat van te voren bestelt een "peka" eten, een stoofpot dat een aantal uur in as gestoofd wordt. En dan heb je nog de heerlijke olijfolie, de verse vijgen, die we gewoon uit de bomen konden trekken, de pittige salami en dubbelgerookte ham, prsut. De kwaliteit is heel goed en het eten was over het algemeen niet duur. Alleen die keer dat we verse kreeft en heerlijke witte wijn dronken op een klein eilandje in de Kornaten...

Supergezellig
En hoe ging het op de boot? Het was supergezellig. We hebben enorm gelachen en pret gehad, genoten van het zeilen, de zon en de zee. Iedere dag was een opnieuw een feestje. Iedereen had zijn eigen specialiteit en samen waren we een uitstekend team. 7 meiden lachen wat af en maken een hoop herrie, maar ik ga jullie dus echt niets vertellen over stipjes die geen stipjes waren, over zwitserse schippers, over het hondje uitlaten, over grijze haren of over pufjes... Dat houden we lekker voor onszelf!

Lieve Hanneke, Janneke, Mariëlle, Marijke, Karlijn en Aukje, het was top! Bedankt!

Reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Fietstochtje

Vandaag een heerlijke fietstocht gemaakt (deze route ongeveer, +/- 50 km) met vriendinnetje Karlijn. We vertrokken vanochtend via de Prinsegracht en de Weespertrekvaart richting Zuidoost. Ik wilde graag een keer naar het monument voor de Bijlmerramp, bij "de boom die alles zag". Aan het einde van het fietspad langs de Weespertrekvaart rij je zo, onder de A10 via Diemen, Zuidoost in. En dat viel in eerste instantie niet tegen: hele wijken worden gesaneerd en hoogbouw vervangen door laagbouw, rijtjeshuizen met voor- en achtertuintjes en veel groen. Er staan nog wel een aantal schakelflats die zo kenmerkend zijn, rondom het monument. Het monument is heel verzorgd in een parkje, uitleg met wat er gebeurde, namen van de 50 slachtoffers, mozaïek op de vloer, bloemen rond de boom.


Richting Gaasperplas
De grote schakelflats zien er niet aantrekkelijk uit, wel vind ik het groen tussen de flats mooi en verzorgd. Als we verder fietsen zien we ook de mindere kant van de Bijlmer. Bij metrostation Kraaiennest ligt er veel vuil op straat, dat moedigt mensen ook niet aan om het zelf schoon te houden. We krijgen het advies om het fietspad achter een flat te volgen richting de Gaasperplas, maar dit is niet een plek om alleen of in het donker te fietsen. In het eerste hoekje staan een aantal heren een snuifje te nemen. Bij het volgende bosje staat een gele Cantalux met iemand erin die helemaal "out" is... En vlak voordat we afslaan, staan twee heren met wel 5 kinderfietsjes. Als ik langsfiets, hoor ik ze met een ijzerzaagje bezig. Ahum... Wat me nog het meest schokt, is dat aan de andere kant van het pad een nieuw wijkje wordt gebouwd. De huizen moeten nog worden opgeleverd, maar of het daar nu prettig wonen wordt?

Het platteland van Amsterdam
Onze route gaat langs de camping in het Gaasperpark en richting Driemond. Van daar volgen we de dijk langs het Amsterdam-Rijnkanaal tot aan Nigtevecht en slaan af richting Abcoude. Wat is Nederland toch mooi met dit zonnetje. Langs het riviertje de Gein is het prachtig. Kerktorens aan de horizon, molens, waterlelies in het water, koeien in de wei. En dit is gewoon even buiten de stad!


Na een terrasje in Abcoude zijn we via de Amstel langs Oudekerk terug naar de stad gefietst. Echt een leuk tochtje, van stad, naar buitenwijken en via het platteland weer terug. Bedankt, Kar!

Reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

7 meiden, 1 boot

Over een maand is het zover, dan gaan 7 meiden op 1 boot een week in Kroatië varen. Ja, ik ga mee... Spannend vind ik, want ik hou ervan om soms even alleen te zijn, niet hoeven te praten, niet hoeven te voldoen aan groeps(voor)oordelen en groepsdruk. Ben ik zelf niet zo goed in. Maar het moet er prachtig zijn, Kroatie, de kust voor Zadar. En we gaan genieten van zon, zee, wind in je haar, dolfijnen in de zee.

Omdat niet iedereen elkaar kent, even een kennismakingstochtje gemaakt op een bootje door de amsterdamse grachten. Dus maakte ik een klein filmpje met mijn nieuwe iPhone. Ik moet nog een beetje oefenen, dat merk je wel.



Reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Over een girlsparty en de ontdekking uit het wijnrek

Iedere maand komen 8 meiden bij elkaar om gezellig te eten. Iedere keer bij een ander thuis en die verzorgt het driegangen menu. Het is altijd heel gezellig om op zo'n avond even goed bij te kletsen en zeker na een paar wijntjes gaat het volume flink omhoog.

Deze keer was ik de gastvrouw en in het thema van "girlsparty" kon ik de avond makkelijk vullen. De tafels gedekt met vrolijk gebloemde plastic tafelkleden van de Hema, met bijpassende servetjes. Gezellig servies en op ieder bord een klein bloemtje maakte het al tot een feest. Dan het menu, ook zorgvuldig gekozen: verse limburgse asperges met gerookte wilde zalm, Spaghetti alla vongole (venusschelpjes) en toe Madame Pompadour.

Madame Pompadour was een van de beroemdste maitresses van de franse koning Lodewijk de 15e . Waarom het toetje naar haar genoemd is, weet ik niet. Het toetje is zwaar, en dat denk je wel eens: "Après nous le déluge" (na ons de zondvloed), een beroemde uitpraak van haar. Of zou het misschien zijn vanwege haar perzikhuidje...?

In ieder geval, de dames vonden het heerlijk. Het recept komt uit mijn moeders archief, ook zij maakt dit vaker met groot succes. Je hebt nodig (voor 4 tot 6 personen):
- 2 grote blikken perzikken of abrikozen (of allebei), totaal uitlekgewicht ongeveer 800 gr
- 6 eidooiers
- 4 eetlepels basterdsuiker
- 6 tot 8 eetlepels Marsala wijn (let op; géén Madeira!)
- 250 ml slagroom
* en een mooie schaal om het in op te doen!

Snijdt 1 blik van de uitgelekte perzikken in stukken en leg dit in de schaal. Pureer het andere blik perzikken of abrikozen met staafmixer. Doe dit over de vruchten in de schaal. Roer de eidooiers, de suiker en de Marsala wijn door elkaar en verwarm dit "au bain marie". Blijven roeren tot een vla-achtige saus. Als de saus dik genoeg is, doe je deze saus warm (heel belangrijk) over de mousse in schaal. Dek je schaal nu af en laat afkoelen. Vlak voor je het toetje opschept, klop je de slagroom (zonder suiker) en doe je dit over de saus heen. Opscheppen, en natuurlijk diep scheppen, zodat je alle lagen lekker door elkaar krijgt.

Bij dit recept vond ik nog een fijne desertwijn in mijn wijnrek. Een echte ontdekking, mag ik wel zeggen. Van een oude werkgever had ik ooit een Moscato d'asti "Il falchetto" gekregen. Dit is een strogele dessertwijn met een heel fijn bubbeltje (frizante) erin. Fris, zoet, een tinkeling op je tong! Niet vergelijkbaar met de zware zoete dessertwijnen zoals bijvoorbeeld een Sauternes. Lekker!
(Verkrijgbaar bij Henri Bloem)

Wil je reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Blingbling in het zand

Morgen vertrek ik voor een weekje vakantie. Heerlijk even uitrusten, warmte, zon en vooral gezellig blijkleppen met mijn beste vriendinnetje. Sinds zij bijna drie jaar geleden is verhuisd naar Dubai, ben ik er al weer een paar keer geweest. Fascinerende stad.

Waarom? Omdat er midden in de woestijn een stad vol blingbling ligt. Omdat het superrelaxed is, met lekkere restaurants en heerlijke beachclubs. Omdat je geweldig kunt shoppen in supergrote malls, waar je je geen voorstelling van kunt maken, met een skiheuvel eraan vast. Omdat er zoveel andere afwisselende dingen te doen zijn, dagje de woestijn in, lekker uitrusten en zonnen in de Dubai Ladies Club, eindeloos spelen in de Wild Wadi Water park, genieten van de enorme kolonie flamingo's in het moeras aan het begin van de Creek...

Ik ben heel benieuwd hoe ver de Burj Dubai afgebouwd is. Dit moet het hoogste gebouw van de wereld worden, rond de 700 meter! De foto hieronder is nog van december 2006. Toen was hij nog maar de helft af, schat ik! Hieronder nog wat foto's van vorige bezoeken.
(voor een beter beeld, klik op de foto's)


De Burj Dubai wordt duidelijk gebouwd door mannen!


De beroemde Burj al Arab by night, met op de voorgrond het sprookjesachtige hotel Al Qasr


Voor de moskee genomen, deze dames stormden ineens naar buiten!


De kolonie flamingo's genieten van het laatste zonnetje met de oprukkende stad op de achtergrond


Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Kleine meisjes worden groot

Vrijdag de dertiende, voor sommigen een ongeluksgetal, voor mijn jaarclub een vaste dag om bijeen te komen en weer eens goed bij te kletsen. Maar omdat we dit keer een heel programma hadden was het voor het gemak verplaatst naar zaterdag 14 februari. Plaats van afspraak: het nieuwe Instituut voor Beeld en Geluid in Hilversum.


Na eerst even te hebben bijgekletst in het bijbehorende cafe, gingen we met ring en al de interactieve tentoonstelling in. Heel veel te zien en te doen, maar ik kon niet goed een lijn ontdekken en sommige dingen werkten niet zo snel. En ik ben toch een beetje van de zap-generatie, dus daar werd ik wat onrustig van. Ik denk dat kinderen vanaf een jaar of 8 het helemaal geweldig vinden!

Daarna gezamelijk uit eten, maar eerst nog even een foto gemaakt. Want een foto met ons achten, dat was al weer een tijdje geleden! Tjonge toch wel bijzonder dat je na 17 jaar, nog steeds zo'n hechte band hebt. Dames, op naar het vierde lustrum!



Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Sex and the City is er niks bij!

Een echt meidenavondje gehad. J. was jarig en dus aten we met een aantal meiden in een hippe tent in de Scheldestraat. Allemaal op of over de 35, goede baan, allemaal (ongeveer) single en 1 'newbee' mamma. Binnen 10 minuten gaat het gesprek over internetdaten. Want wat zijn de beste sites? (op de Planeet staat veel bagger, maar ook een paar juweeltjes, op de volgende krijg je spam, op een andere zie je geen foto's, of de site is duur en de laatste wil alleen 'mooie mensen', keuze zat) Hoe dan ook, je krijgt van alles aan je fiets hangen...

Verhalen over dates en mannen vliegen over tafel. W. heeft net een date gehad, M. krijgt toevallig een sms-je binnen van zo'n internet date, J. twijfelt nog een beetje en heeft eerst zorgvuldig onderzoek gedaan naar de verschillende sites, M. heeft zo'n enthousiaste reactie binnen gekregen, dat ze er helemaal beduusd van is. R. heeft een spannende avond en dito nacht achter de rug, maar hij heeft 's ochtends niet meteen een nieuwe date gepland. Zou het dan wel wat zijn....? K. twijfelt over een lieve, betrouwbare, eerlijke, loyale en geïnteresseerde man met humor. Waarom? Omdat hij niet iedere zaterdag naar de Bubbles gaat. Het zijn toch dilema's, waar je mee blijft zitten. ;-)

Vroeger, 10 jaar geleden, wat hadden we toen mooie nachten! Terwijl we na een avondje stappen een taxi aanhouden, is J. ineens weg. Toch achter die ene kerel aan, horen we. Midden in de nacht bellen we dronken met S., die net is geland, dus dan kan je best even bellen... , maar zij heeft een jetlag en vindt het lang niet zo grappig als wij. Nog steeds lachen we ons blauw en constateren dat we nu maar een braaf leven leiden, want waar zijn de avonturen van toen gebleven?

En toch, als de auteur van Sex and the City had meegeluisterd vanavond, zou ze weer een boek vol kunnen schrijven. Over 10 jaar dromen we vast over de vrijheid en de lol die hadden, toen we op of vlak over de 35 jaar waren...

Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Jammer he, het is weer voorbij!

Helaas, helaas, de vorst is weer verdwenen. Het ijs smelt sneller weg dan het aanvroor. De dagen zijn weer vochtig en donker. Maar wat was het mooi he?

Heerlijk, die knisperende dagen, met het heldere blauwe licht. Ja het was koud en droog, maar wat was de rijp op de bomen mooi. En dan komt de schaatskoorts het land in. Op kantoor gingen de verhalen ineens over waar je goed kon schaatsen, welke schaatsen het lekkerste zitten, mensen namen 'ijsvrij'.

Ik heb ook genoten van het ijs op de Kaag. Prachtig was het daar. Zwaar was het wel, na 20 jaar weer op de schaatsen...
(klik op de foto's voor een groter beeld)







Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Overzeese vriendschap

Afgelopen zaterdag had ik een feestje. Mijn beste vriendinnetje Aryette, haar man Edwin en haar zoontje Niek waren vanuit Dubai weer in Nederland. En Niek is net 1 jaar geworden. Tijd dus voor een feestje en een uitstekende gelegenheid om weer even bij te kletsen.

Gelukkig had ik Yet al een week eerder uitgebreid gesproken, want op zo'n feestje, hoe gezellig ook, kom je niet tot hele diepe gesprekken. Op dit feestje aan de Kralingse Plas vroeg iemand of mijn vriendschap met Aryette niet heel erg was veranderd. Want met die enorme afstand zou het wel veel oppervlakkiger zijn geworden. Nou nee, dat is het eigenlijk niet!

Aryette en ik kennen elkaar al vanaf de middelbare school. Tijdens onze studententijd hadden we ieder een eigen leven, maar daarna bleek onze vriendschap sterker dan ooit. Beiden hebben we genoten van een wereldreis. Aryette stond onverwacht in Bangkok voor mijn neus en ik ben met Ed en Yet tot twee keer toe een stuk meegereisd.

Nu Yet in Dubai woont, is de kwantiteit in contact misschien wel minder, maar ik geloof niet de kwaliteit. Ik ben al een paar keer in Dubai geweest. Dat zijn heerlijke bezoekjes. Niet alleen de stad, waar shops, leuke uitjes en heerlijke restaurants in overvloed zijn, maar ook dat Aryette en ik een paar dagen lang kunnen bijkleppen. Samen ontbijten en dan de hele dag door kletsen. En 's avonds met Ed erbij. Hele intensieve dagen zijn dat, waar alle belangrijke onderwerpen de revue passeren.

Vorige zondag hadden Aryette en ik een paar uur de tijd om bij te kletsen. Eigenlijk veel te weinig. Maar genoeg om de belangrijkste zaken te laten passeren. Kwaliteit dus, dat maakt onze vriendschap zo bijzonder.