Het werd aangekondigd in het Journaal: Doe Maar uit elkaar! Beelden van huilende en flauwvallende meisjes, een paar noten van hun bekendste nummers en de uitleg dat de band het niet meer trok. Ik was nog wat jong om groot fan te zijn (nog geen 12), maar ik weet het nog nog goed, die avond in 1984. Mijn vader was verontwaardigd, want dat was toch geen nieuws voor het Journaal? Maar de volgende dag op school huilden bijna alle meisjes en iedereen had het erover. Doe Maar was groot, groter, grootst in die tijd. En als je fan was, had je een button op je jas. Liefst een in neonroze met neongroen.
Posts tonen met het label youtube. Alle posts tonen
Posts tonen met het label youtube. Alle posts tonen
vrijdag 26 oktober 2012
Doe Maar: Oude helden rocken nog steeds
Het werd aangekondigd in het Journaal: Doe Maar uit elkaar! Beelden van huilende en flauwvallende meisjes, een paar noten van hun bekendste nummers en de uitleg dat de band het niet meer trok. Ik was nog wat jong om groot fan te zijn (nog geen 12), maar ik weet het nog nog goed, die avond in 1984. Mijn vader was verontwaardigd, want dat was toch geen nieuws voor het Journaal? Maar de volgende dag op school huilden bijna alle meisjes en iedereen had het erover. Doe Maar was groot, groter, grootst in die tijd. En als je fan was, had je een button op je jas. Liefst een in neonroze met neongroen.
maandag 28 februari 2011
Een stotterende koning
Het zal je maar gebeuren: je stottert en moet koning worden. Toespraken houden, bij grote bijeenkomsten, maar nog belangrijker, voor het nieuwe medium radio. Dat is het verhaal van The King’s Speech, de film die vannacht de 4 belangrijkste Oscars won.
Een zeldzaam goede film, gaat dat zien, gaat dat zien… Mooi, omdat het een persoonlijk verhaal is met een menselijke gelaagdheid. Niet een historisch kostuumdrama, hoewel alle grote lijnen wel degelijk op historisch materiaal zijn gebaseerd. Ik heb ervan genoten gisteravond.
De koning, dan nog Hertog van York en tweede in lijn van opvolging, na zijn broer Edward, wordt geholpen door Lionel Logue, een Australische spraaktherapeut. De kleinzoon van Logue vertelt hoe hij in familie archieven de belangrijkste documenten vond:
Colin Firth acteert meesterlijk, tot op de kleinste details toont hij de schaamte, de angst als er in het openbaar gesproken moet worden. De regisseur spaart hem niet. In de eerste scene gaat de hertog op weg naar een toespraak voor een vol Wembley stadion, die tevens door de BBC Radio live naar alle delen van het koninkrijk wordt uitgezonden. De spanning bouwt zich op, niet alleen bij de hertog, maar ook bij ons als kijker. En als het dan fout gaat…
Het gevoel dat mij bekruipt, als ik met iemand praat die stottert, loopt van bereidwilligheid, via de behoefte om rustig te blijven en te luisteren, daarna te helpen, naar het gevoel van pijn over het gevecht dat iemand levert en waar je niets aan kunt doen. Precies dat gevoel wordt in beeld gebracht, via de gezichten van de mensen die naar zijn toespraak luisteren, zijn vrouw (de oude Queen Mum!) die zielsveel van hem houdt, tot zijn vader en broer, die hem eigenlijk een sukkel met een gebrek vinden.
In de NRC van 16 februari schreef Michiel Louter er een prachtig stuk over: Filmstotteraar niet langer een schlemiel (pdf 944 kB). Heel bijzonder hoe hij zijn eigen verhaal en gevoelens combineert met filmrollen over stotteraars door de jaren heen.
Reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)
Een zeldzaam goede film, gaat dat zien, gaat dat zien… Mooi, omdat het een persoonlijk verhaal is met een menselijke gelaagdheid. Niet een historisch kostuumdrama, hoewel alle grote lijnen wel degelijk op historisch materiaal zijn gebaseerd. Ik heb ervan genoten gisteravond.
De koning, dan nog Hertog van York en tweede in lijn van opvolging, na zijn broer Edward, wordt geholpen door Lionel Logue, een Australische spraaktherapeut. De kleinzoon van Logue vertelt hoe hij in familie archieven de belangrijkste documenten vond:
Colin Firth acteert meesterlijk, tot op de kleinste details toont hij de schaamte, de angst als er in het openbaar gesproken moet worden. De regisseur spaart hem niet. In de eerste scene gaat de hertog op weg naar een toespraak voor een vol Wembley stadion, die tevens door de BBC Radio live naar alle delen van het koninkrijk wordt uitgezonden. De spanning bouwt zich op, niet alleen bij de hertog, maar ook bij ons als kijker. En als het dan fout gaat…
Het gevoel dat mij bekruipt, als ik met iemand praat die stottert, loopt van bereidwilligheid, via de behoefte om rustig te blijven en te luisteren, daarna te helpen, naar het gevoel van pijn over het gevecht dat iemand levert en waar je niets aan kunt doen. Precies dat gevoel wordt in beeld gebracht, via de gezichten van de mensen die naar zijn toespraak luisteren, zijn vrouw (de oude Queen Mum!) die zielsveel van hem houdt, tot zijn vader en broer, die hem eigenlijk een sukkel met een gebrek vinden.
In de NRC van 16 februari schreef Michiel Louter er een prachtig stuk over: Filmstotteraar niet langer een schlemiel (pdf 944 kB). Heel bijzonder hoe hij zijn eigen verhaal en gevoelens combineert met filmrollen over stotteraars door de jaren heen.
Reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)
zaterdag 21 februari 2009
Jeugdsentiment: De Fabeltjeskrant
Vorige week bezocht ik met vriendinnen het Instituut voor Beeld en Geluid. Daar heb ik genoten van programma's die we ons nog herinnerden van vroeger. Ik kan het me nog goed herinneren dat ik nog even naar de Fabeltjeskrant mocht kijken, en dan naar bed. Want dat zei Meneer de Uil: "Ja ja lieve kijkbuiskinderen, oogjes dicht en snaveltjes toe!"En herinneren jullie nog Juffrouw Ooievaar of Juffrouw Mier (tuut-tuut-tuut-tuut) of Zoef de Haas (zoef-zoef)? Omdat ik dit weekend een beetje grieperig was, heb ik nog eens YouTube erbij gehaald, wat een leuke filmpjes, maar het valt me wel op dat er voor kinderen best moeilijke taal wordt gebruikt!
Kun je de filmpjes niet zien? Bekijk ze dan op YouTube.
Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)
zaterdag 3 januari 2009
Niet voor de poes!
Een keuze maken tussen honden of katten, dat kan ik niet. Uit ervaring kan ik zeggen, dat beiden geweldige vriendjes zijn, als ze in het bezit zijn van een stevige persoonlijkheid. Maar zelfs onder onze katten- en hondenvriendjes kun je 'lulletjes rozewater', ' grijze muizen' en 'saaie pieten' vinden.
Ik stel je even voor aan Frederik, hierboven diep in slaap. Freek, voor intimi, is de kat van mijn moeder. Hij is komen aanlopen toen hij nog heel klein was. Hij had vast al veel meegemaakt, want hij had nog maar een halve staart over. Freek is een echte kat, hij wil alleen knuffelen als hij dat bepaalt, wil eten als hij mauwt en d'r in en d'r uit als hij knipt met zijn vingers (spreekwoordelijk dan).
Freek heerst in buurt, knokt graag om zijn territorium. Dat brengt hem steeds vaker in problemen, want hij wordt nu wat ouder, hij is ruim 14 jaar. Nu hij wat ouder is, vindt hij het wel fijn om vaak binnen te zijn. Vooral 's nachts als hij gezellig bij je op bed kruipt, en zijn kopje bij jouw op je kussen legt. En owee als je te veel beweegt... of "zijn plekje" bezet houdt!
Freek doet me erg denken aan Simon, the Cat. Deze filmpjes zijn heel erg geestig! Bekijk de video:
Of bekijk de filmpjes op You Tube.
Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)
Ik stel je even voor aan Frederik, hierboven diep in slaap. Freek, voor intimi, is de kat van mijn moeder. Hij is komen aanlopen toen hij nog heel klein was. Hij had vast al veel meegemaakt, want hij had nog maar een halve staart over. Freek is een echte kat, hij wil alleen knuffelen als hij dat bepaalt, wil eten als hij mauwt en d'r in en d'r uit als hij knipt met zijn vingers (spreekwoordelijk dan).
Freek heerst in buurt, knokt graag om zijn territorium. Dat brengt hem steeds vaker in problemen, want hij wordt nu wat ouder, hij is ruim 14 jaar. Nu hij wat ouder is, vindt hij het wel fijn om vaak binnen te zijn. Vooral 's nachts als hij gezellig bij je op bed kruipt, en zijn kopje bij jouw op je kussen legt. En owee als je te veel beweegt... of "zijn plekje" bezet houdt!
Freek doet me erg denken aan Simon, the Cat. Deze filmpjes zijn heel erg geestig! Bekijk de video:
Of bekijk de filmpjes op You Tube.
Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)
zaterdag 20 december 2008
I wish you a Wham! christmas!
Het is februari 1983, in de buurt van Valmorel. In een ijskoude skilift zitten twee meisjes, 11 jaar, te giechelen, te kwekken en liedjes te zingen. Met name Kinderen voor Kinderen-reportoire, dus "Kom eet je bie-ba-boe-ba-bord nou leeg" en "Ik heb zo wa-wa-wa-waanzinnig gedroomd" schallen over de pistes.
Een jaar later, 1984, dezelfde meisjes, dezelfde lift. Maar nu zingen ze "Last Christmas" van Wham! Die meisjes zijn mijn nichtje Anneloes en ik. Dat jaar zijn we echte pubers geworden. Smoorverliefd waren op die heerlijke George Michael. Ja, Andrew was best aardig, maar George... Ik wist zeker dat hij en ik ooit.....Tja, mijn moeder zei het al vanaf het begin: "Hij is homo", maar ik wilde het niet horen!
Enfin, het wordt weer kerst en deze hit is niet meer van de radio af te slaan! Last Christmas is nog steeds een kersthit, dit jaar nr. 2 in de kersthit top 50 van Skyradio. Ken je die clip nog die erbij zat? Nu heeft een Zwitserse a-cappella band Bliss dit nummer gecoverd. En ze zijn ver gegaan, ze hebben namelijk ook de video clip helemaal nagedaan! Bekijk deze YouTube video:
Hoe vaak is dit nummer gecoverd, denk je?
Al surfend op het web stuit ik op deze grappige site, Last-christmas.com, een site geheel gewijd aan dit nummer. Dit nummer is heel vaak gecoverd: De teller staat nu op 387! Oh ja, voor de liefhebbers: 24 jaar na deze hit heeft George weer een kerstnummer uitgebracht! Ik denk niet dat het een hit gaat worden, iets te zoet. Maar op 1e Kerstdag kun je dit nummer gratis downloaden van zijn website. Als kerstcadeautje.... Je kunt December Song nu al beluisteren.
Ik wens jullie hele fijne kerstdagen!
Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)
Een jaar later, 1984, dezelfde meisjes, dezelfde lift. Maar nu zingen ze "Last Christmas" van Wham! Die meisjes zijn mijn nichtje Anneloes en ik. Dat jaar zijn we echte pubers geworden. Smoorverliefd waren op die heerlijke George Michael. Ja, Andrew was best aardig, maar George... Ik wist zeker dat hij en ik ooit.....Tja, mijn moeder zei het al vanaf het begin: "Hij is homo", maar ik wilde het niet horen!Enfin, het wordt weer kerst en deze hit is niet meer van de radio af te slaan! Last Christmas is nog steeds een kersthit, dit jaar nr. 2 in de kersthit top 50 van Skyradio. Ken je die clip nog die erbij zat? Nu heeft een Zwitserse a-cappella band Bliss dit nummer gecoverd. En ze zijn ver gegaan, ze hebben namelijk ook de video clip helemaal nagedaan! Bekijk deze YouTube video:
Hoe vaak is dit nummer gecoverd, denk je?
Al surfend op het web stuit ik op deze grappige site, Last-christmas.com, een site geheel gewijd aan dit nummer. Dit nummer is heel vaak gecoverd: De teller staat nu op 387! Oh ja, voor de liefhebbers: 24 jaar na deze hit heeft George weer een kerstnummer uitgebracht! Ik denk niet dat het een hit gaat worden, iets te zoet. Maar op 1e Kerstdag kun je dit nummer gratis downloaden van zijn website. Als kerstcadeautje.... Je kunt December Song nu al beluisteren.
Ik wens jullie hele fijne kerstdagen!
Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)
Abonneren op:
Posts (Atom)