Tien Texelse tips – Culinair (deel 2)

Bron foto

In mijn vorige blog gingen de tips over wandelen en fietsen op Texel. Maar op culinair gebied heeft dit mooie eiland ook veel te bieden. En da’s fijn, want ik hou van lekker eten. Niet veel over restaurants, want daar heb je allerlei sites voor, meer over lokale smaaksensaties. En heb jij nog aanvullingen of tips, plaats ze dan bij de reacties!

Dineren voor Chili: een bijzonder concept

Vrijdag kwamen de dames van The-Eightclub weer bij elkaar. Dit keer kookte niet één van ons, maar werden wij van begin tot het einde geweldig verzorgd door Hugo. Hugo ontving ons met zelfgemaakte mochito’s, verrukkelijke pesto op brood en andere hapjes. En daarna volgde een heerlijk 4 gangen diner.

En dat allemaal om een beetje steun te geven aan de mensen in Chili. Hugo is geboren in Chili en na de aardbeving in Chili op 27 januari dit jaar wilde hij graag helpen. Maar geld vragen aan mensen is ook zo wat. Dus Hugo bedacht een plan: hij kookt voor een groep en de eters doneren een centje aan Hugo. Mensen blij, Hugo blij, Chili blij, zo simpel is het. De kosten van het diner gaan van het bedrag af en het geld dat over blijft (ongeveer de helft) gaat naar de Help Chile Foundation.

Hugo was een uitstekende gastheer, hij serveerde heerlijke Chileense wijn en wij genoten van een pompoensoepje, een tussengerecht met cocquilles, een hoofdgerecht met tilapia en geweldige safraanpuree en toe goddelijke chocolademousse. Een wondertje, hoe toverde hij zo’n heerlijk diner voor 8 uit een betrekkelijk kleine keuken? Dat moet komen door zijn jarenlange horeca-ervaring! En door zijn enorme passie voor eten, voor Chili en voor dit goede doel.

Het was oergezellig, heerlijk en voor een goed doel, wat wil je nog meer? Lijkt het jou ook leuk om met vrienden heerlijk gepamperd te worden door Hugo? Neem dan contact met hem op via zijn website: Cooking for Chile.
Een echte aanrader!

Reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Lente: dartelende texelse lammetjes

Dit weekend heerlijk doorgebracht op Texel. En daar staan nu de velden vol met schapen en lammetjes. Zo schattig..., maar ook zo lekker. Het eiland Texel biedt veel culinaire lekkernijen, naast lamsvlees bijvoorbeeld ook asperges en kaas. En in de zomer strijden de Zelfpluktuin en de Reuzenaardbei om de prijs voor de lekkerste aarbeien. Maar de kwaliteit van het lamsvlees wordt over de hele wereld gewaardeerd, tot in Nieuw Zeeland.

Bij Slagerij Goënga kochten we een lekker stukje lamsbout, toen mijn oog op wat wittig vlees in een zak viel. Het bleken lamszwezerikjes te zijn. Alleen verkrijgbaar in dit jaargetijden als er een overvloed aan zuiglam is. Wat een delicatesse bleek dat te zijn! Je moet helemaal niet willen weten wat zwezerikjes zijn en ook niet denken aan dat vreselijke woord "orgaanvlees". Gewoon proeven, echt een heerlijk recept:

Voorafje: lamszwezerik
- Maak de borden op met wat sla en rucola.
- Spoel de zwezerikjes met water en dep droog.
- Snij, waar nodig, de zwezerikjes in gelijke stukken, sommige kunnen wat langer zijn.
- Haal de zwezerikjes door de bloem en strooi er zout, peper en een beetje knoflookpoeder over.
- Bak je stukjes in een koekenpan, iedere kant ongeveer 2 tot 3 minuten.
- Leg de stukjes op de bordjes sla en serveer direct!

We dronken hier een lekkere fles wijn bij. Van goede vrienden had ik een fles Winkl cadeau gekregen. Dit is een Italiaanse witte wijn, met een Oostenrijkse touch, uit Zuid Tirol, een Duitstalige streek in Italië, ook een aanrader!

Oh ja, natuurlijk hebben we ook heerlijk gewandeld over strand en door de duinen en genoten van de zon! Texel is en blijft een heerlijk eiland.

Reageren? Leuk, maar graag op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Spaghetti alla vongole

Een heerlijk recept dat ik ooit van op het NRCNext kookweblog van Janneke Vreugdenhil vond. Het is een licht recept, in 10 minuten klaar, het ziet er prachtig uit en je gooit er hoge ogen mee bij je gasten: Spaghetti alla vongole.

Vongole zijn venusschelpen in het Nederlands. Het zijn prachtige schelpen, vaak donkergrijs van kleur met ribbels evenwijdig aan de rand. Ze worden vaak verward met kokkels. Deze hebben juist ribbels haaks op de rand staan. Ik gebruikte ze dit weekend, omdat ik niet genoeg venusschelpen kon krijgen, maar ze zijn ziltiger, vleziger en minder verfijnd van smaak.

Ik koop de venusschelpen bij de visboer in Marqt. Dat is een winkel op de Overtoom, waar verschillende producenten van eerlijke en heerlijke producten in een soort supermarktconcept bij elkaar zitten. Dus een waanzinnig goede groenteman, met nu heel veel bijzondere paddestoelen, een hele goede visboer, met iedere zaterdag vongole, een geweldige bakker met echt brood zoals je het lang niet gegeten hebt, een kaasboer met echt bijzondere kazen en nog een heleboel meer. Ga eens kijken! Je weet niet wat je ziet!

Maar goed, wat heb je nodig (voor 2 personen):
- spaghetti
- een uitje of sjalotje
- paar teentjes knoflook, gehakt
- een flinke handvol gehakte platte peterselie
- een klein rood pepertje
- een half gehakt preitje
- een lekkere fles witte wijn
- ongeveer 600 gr vongole.
- lekkere olijfolie (extra vierge)

Kijk van te voren de schelpen goed na, iedere schelp die niet sluit als je er tegenaan tikt, of die kapot is, gewoon weggooien. Ze moeten echt knettervers zijn! Spoel ze niet af met schoon water, want het zeewater is juist lekker!

Kook de spaghetti NIET beetgaar. Fruit ondertussen in een grote pan de ui, prei, knoflook en het pepertje aan, en voeg hier tot slot de peterselie bij. Voeg de vongole erbij en schenk er een flinke scheut wijn bij, zo'n 10 tot 15 cl. Draai het vuur zacht en doe de deksel op de pan en stoof de vongole in ongeveer 5 minuten gaar. Zodra de schelpen geopend zijn, gaat de niet-gare spaghetti erbij, draai het geheel nog even voorzichtig door elkaar. Nog eenmaal de deksel op de pan en even een minuutje laten meegaren. De smaken trekken dan lekker in de spaghetti, terwijl die toch beetgaar wordt. Tot slot nog wat zout en peper naar smaak erbij. Klaar is kees.

Drink die lekkere fles wijn erbij op, serveer eventueel met een frisse salade en je hebt een koningsmaal. Het is heerlijk om die schelpjes leeg te eten.

De kip of het ei?

Gisteren stond ik voor een schap met eieren. Weet je hoeveel soorten eieren je kunt kopen bij een kleine supermarkt? Maar het kiezen van het juiste doosje eieren bracht me in flinke gewetenswroeging. Want wat is het juist ei?

Legbatterij / Scharrel / Vrije Uitloop / Biologisch
OK, een legbatterij ei doen we zeker niet, maar is een scharrelei goed genoeg? Leeft een legbatterij kip niet met z'n vieren op het oppervlak van één A4-tje? En mag een scharrelkip in daar in z'n eentje op leven? Verder is er niets anders. Dus dan maar naar Vrije Uitloop? Of heeft die kip net zoveel ruimte en moet zij zich door een menigte van soortgenoten knokken naar een klein stukje lucht? En is biologisch zoveel beter?

Prijs of kippenwelzijn?
En ja dan kijk je toch even naar de prijs in deze onzekere wereld. Per 6 eieren bij 's lands grootste kruidenier: gewone scharrels met zijn € 0,95 de goedkoopste, terwijl vrije uitlopers € 1,25 zijn. En Biologische zijn wel € 1,79. Bijna twee keer zo duur als scharrels dus. (En dan laat ik even de mais-, gras- en zonnebloemeieren buiten beschouwing)

Welke is het lekkerst?
Dat is natuurlijk de eerste waar ik aan dacht. ;-)). Een beetje surfen levert niet echt een antwoord op. Ik dacht zelf altijd dat de kleur van de dooier bepalend was voor de smaak. Maar het blijkt dat de kippeboer bij de voederleverancier precies bestelt wat de gewenste kleur oplevert. Het stofje caroteen doet het meeste werk. Daarom zijn graseieren en biologische eieren juist wat bleker dan de rest. Bij hen wordt het eigeel-kleurtje niet gemanipuleerd!

Mijn eigen gemoedsrust en/of portemonee?
Dus als kippenwelzijn en prijs rechtevenredig zijn, waar kies ik dan voor? Hoeveel beter zijn de kippen af? De beste site hierover is een veganisten(!) site. Het komt erop neer dat biologische kippen bijna 2,5x meer ruimte hebben dan een scharrelkip en bijna 2x keer buitenruimte. En ook in het eten zit verschil, maar nog belangrijker is de snavelkap. De snavels van onze kipjes worden ontdaan van het puntje. Omdat kippen die bovenop elkaar leven elkaar kaal pikken. (Ja, wel eens met een stel meiden in een appartement gezeten? Die pikken elkaar ook!). Snavelkappen is niet zonder pijn, 2/3 van de snavel wordt weggehaald, dwars door zenuwbanen en levend weefsel, auw! En graantjes pikken gaat dan ook niet meer, dus krijgen ze volledig gemalen voedsel. Vanaf 2011 is dit verboden. Alleen biologische kippen worden niet gekapt, dus tot die tijd eet ik biologische eieren.

Genummerd ei
Nog een leuk weetje. Op ieder staat een nummer. Het eerste nummer geeft aan hoe de kip heeft geleefd: hoe hoger het nummer, hoe slechter de kip af is! 0=biologisch, 1=vrije uitloop, 2=scharrel, 3=legbatterij. Daarna volgt het land van herkomst, en de gegevens van de stal waar de kip leeft!

Lekker en snel: Pittig linzenpotje

Vandaag een snelle, lekkere en gezonde maaltijd in elkaar gedraaid: een pittig linzenpotje.

Nodig:

• 200 gr rundergehakt (of nog lekkerder: tartaar), biologisch natuurlijk ;-)
  
• een blik linzen
  
• prei
  
• 3 tomaten
  
• 3 knoflooktenen
  
• peper, zout
  
• chilipeper
  
• kerrie
  
• djinten
  
• ketoembar

Maken:
Bak het gehakt in een wok of hapjespan goed rul en kruid het met zout, peper en de rest van de kruiden. Neem het gehakt uit de pan. Bak in de achtergebleven olie (of voeg nog een beetje toe) de fijngesneden prei en de gehakte knoflook. Als deze begint te kleuren kun je de tomaat en de uitgelekte linzen toevoegen. Voeg ook het gehakt toe en laat nog even doorkoken.

Serveren met een salade en eventueel wat stokbrood. Kost niet meer dan 10 minuten!