Reprise: Amsterdams Koninginnedag Koor

Ja hoor, het is weer zover! Vanavond is het beroemde en succesvolle Amsterdams Koninginnedag Koor weer bij elkaar gekomen om te repeteren. Want het succes van vorig jaar moet natuurlijk overtroffen worden! Dit jaar wordt het pas echt goed, want Marlien begeleidt ons op de accordeon. Het is nog even oefenen, maar op Koninginnedag gaan we los!

Kom ons beluisteren op de Bloemgracht op 30 april! Het concept is weer hetzelfde: Draai aan het rad voor een euro en het lot bepaalt welk nummer we ten gehore brengen. Voor 5 euro mag je natuurlijk zelf kiezen. De Amsterdamse medley was vorig jaar natuurlijk de grote hit, maar de Benny Nijman medley is ook wel heel erg mooi!


En als je mee wilt zingen, dat mag natuurlijk ook! Want:

Bij ons in de Jordaan,
Waar de bloemen voor de ramen staan,
En de Amsterdamse humor nooit verloren gaat,
Zolang de lepel in de brijpot staat!

Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Rare dag vandaag

Het plan van de dag: op kantoor flink door te werken aan een document. Toen, even voor 11 uur, het nieuws dat er een crash is op Schiphol. Schrik, voor iedereen natuurlijk, die in de airline industrie werkt.

Snel overleg, moeten we wat op de site zetten, of wachten we? Zijn er gevolgen voor onze klanten? De site van Schiphol ligt al snel plat, maar bij ons is er geen duidelijke stijging van traffic te bespeuren. Omdat we niet rechtstreeks betrokken zijn, besluiten we in overleg om het even af te wachten.

De media is er intussen opgedoken. De berichten op Twitter zijn bijna niet meer te volgen, iedereen praat elkaar na, nauwelijks echt nieuws. Nu.nl en Teletekst komen op gang en langzaam druppelt de informatie binnen. De snelste en informatiefste bron vind ik, zo'n uur tot anderhalf na de crash, toch Radio 1. Met ooggetuigenverslagen, verslaggevers ter plaatse en live berichtgeving.

Als de eerste spanning een beetje begint af te nemen, blijken er toch dodelijke slachtoffers te zijn. Om half twee wordt dit ook bevestigd op de persconferentie. We plaatsen een bericht wanneer Schiphol weer heropend en het vliegverkeer zijn reguliere dienstregeling probeert op te pakken, drie uur na de crash.

Op de meeste dagen in het jaar verkoop je reizen, vakantie, verre bestemmingen. De heerlijkste beelden komen in je op, mensen worden er blij van. Maar op een dag als vandaag, besef ik maar weer eens al te goed dat er ook een andere kant aan onze business zit...

Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Mooie foto's uit het nieuws

Deze week heb ik mij eens laten inspireren door Twitter. Dat is een vreemd medium en als ik er iets van begrijp, ga ik het jullie proberen uit te leggen. Maar met regelmaat vind ik daar links naar bijzondere sites. Deze wil ik jullie graag laten zien. Het is een site van de Amerikaanse krant de Boston Globe. Met de economische crisis komen er veel arbeidsgerelateerde foto's langs de fotoredactie. Een prachtige selectie van productiewerk van over de hele wereld is gevat in deze serie. Hier een van de foto's:

Een arbeider loopt over nieuw gemaakte pijpen in een fabriek in China. Foto is gemaakt door: REUTERS/Stringer

Bekijk de hele fascinerende serie.

Deze tip kwam van Francisco van Jole, op Twitter beter bekend als @2525. Bedankt Francisco!

Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Jeugdsentiment: De Fabeltjeskrant

Vorige week bezocht ik met vriendinnen het Instituut voor Beeld en Geluid. Daar heb ik genoten van programma's die we ons nog herinnerden van vroeger. Ik kan het me nog goed herinneren dat ik nog even naar de Fabeltjeskrant mocht kijken, en dan naar bed. Want dat zei Meneer de Uil: "Ja ja lieve kijkbuiskinderen, oogjes dicht en snaveltjes toe!"

En herinneren jullie nog Juffrouw Ooievaar of Juffrouw Mier (tuut-tuut-tuut-tuut) of Zoef de Haas (zoef-zoef)? Omdat ik dit weekend een beetje grieperig was, heb ik nog eens YouTube erbij gehaald, wat een leuke filmpjes, maar het valt me wel op dat er voor kinderen best moeilijke taal wordt gebruikt!


Kun je de filmpjes niet zien? Bekijk ze dan op YouTube.

Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Restaurant Lakes: Veel gooische pretenties

Recent gegeten in Restaurant Lakes in Hilversum. De verwachtingen hooggespannen, want een ster en goede kritieken. We hebben een fijne avond gehad en lekkere wijn gedronken. We hebben ook best lekker gegeten, maar kapot waren we er niet van. Het restaurant ziet er mooi uit, maar echt genieten doe je pas, als je je ook echt als gast behandeld wordt. En dat ontbrak een beetje.

Het eten en de wijn
De hapjes bij de borrel en de amuses beloofden veel goeds. Heerlijk en bijzonder van smaak. We aten een viergangenmenu en begonnen met een aantal krabgerechtjes. Sommigen best lekker, maar vooral de kreeftensoep vond ik wat scherp, vissig bijna. Het hoofdgerecht was een mooi stuk Chateaubriand met een bijzondere saus. Afsluitend een petit grand dessert, met een aantal heerlijke gerechtjes, zoals de koffie crème brûlée, maar ook een incidentele misser zoals een in rum (?) gedrenkt cakeje. Bij deze gerechten dronken we een heerlijke Voigner en een bijzondere Toscaanse Sangiovese. Het eten was lekker, maar ik heb wel eens bijzonderder gegeten.

Lakes is gevestigd in een door Dudok ontworpen pand aan het water. Binnen is het ingericht met veel zwart en grijs. Niet lelijk, maar niet helemaal mijn smaak. Iets te overdesigned, naar mijn smaak. De bediening is correct, maar schenkt erg hard door. En de gerechten zijn soms zo ingewikkeld, dat je echt heel goed moet opletten als je wilt weten wat je eet.

Minder prettig
Hoewel we goed gegeten hebben, zijn er toch een paar puntjes van kritiek.
- We kregen flessen water uitgeschonken in een enorm tempo, zonder te vragen dit goed was. Bij navraag kreeg ik te horen dat we best om (gratis) ijswater hadden kunnen vragen. Maar dat doe je niet zomaar als de fles al open is...
- Om onze reservering definitief te krijgen is er 5 keer telefonisch contact geweest. En nog waren onze wensen niet goed doorgekomen. Toch jammer voor een restaurant met een ster.
- Het duurde allemaal vrij lang, hoewel we als een van de eersten aan tafel gingen, duurde het lang voor de eerste gerechten doorkwamen.
- Toen ik € 25 wilde bijpinnen, werd er een foutje gemaakt. Oeps, zomaar € 500 afgeschreven.

Maar wat ik zelf nog wel het meest jammer vind, is nog dat we eigenlijk geen enkele excuses kregen, toen ik er iets over probeerde te zeggen. Het lag allemaal aan ons, het is toch goed gekomen, je had toch zelf om water kunnen vragen, etc. En weet je, misschien is het wel zo, maar dan voel ik mij niet echt meer prettig als klant. En dan verdien je in mijn ogen geen ster. Want het gaat niet alleen om het eten en het uiterlijk vertoon....


Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Gruwelen in een Feel Good Movie

Heb maar meteen mijn voornemen om vaker naar de film te gaan uitgevoerd. Zondagavond naar Slumdog Millionaire. De film die met de komende Oscar een potentiële winnaar is.

Het gaat over een jongen die als kandidaat bij de Indiase versie van 'Who wants to be a Millionaire' zit (in NL Lotto Weekend Millionairs met Robert ten Brink). Als hij bijna de aan de laatste vraag toe is, wordt hij opgepakt door de politie omdat ze niet kunnen geloven dat zo'n jongen alle vragen goed kan hebben. In flashbacks komt zijn jeugd voorbij en begrijp je als kijker dat hij de antwoorden op juist deze vragen wel weet.

Feel good? Nou...
Ik had gerekend op een echte 'feel good movie', zo'n heerlijke tearjerker, in Bollywood stijl, waarbij de hoofdpersonen iedere 10 minuten in dansen en zingen uitbarsten. Maar niets is minder waar. Zonder de verhaallijn te verraden, kan ik wel zeggen dat dit jongetje geen makkelijk leven heeft gehad. Opgroeien in de sloppenwijken van Bombay, onderaan de sociale ladder, het moeten rooien zonder ouders, met overal gevaar op de loer. Het laat de achterkant van India zien, waar je geen kansen hebt als je niet in de juiste kaste en met de juiste hoeveelheid geld bent geboren. Waar een mensenleven niet zoveel waard is, en waar mensen als koopwaar worden beschouwd.

Toch komt het aan het eind van de film op onwaarschijnlijke wijze toch goed. En gelukkig, ze barsten toch nog even in een Bollywood dansje uit! Al met al, een erg mooie, ontroerende, bijzondere film die je ondanks alle gruwelijke beelden toch met een feestelijk gevoel naar huis laat gaan. Een aanrader.

Herkenbaar Mumbai
Het was heel leuk om weer beelden van Bombay te zien, waar ik zelf met een aantal vriendinnen ben geweest. Het station, de sloppen waar je overheen vliegt, de bedelende kinderen, de herkenbare taxi's, de drukte op straat. Hieronder nog wat van mijn eigen foto's. Met de klok mee: Taxi en bus in Bombay, kindje in de bus, Tijdens een shoot voor een Bollywood-film, de wasbuurt met sloppen.




Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Kleine meisjes worden groot

Vrijdag de dertiende, voor sommigen een ongeluksgetal, voor mijn jaarclub een vaste dag om bijeen te komen en weer eens goed bij te kletsen. Maar omdat we dit keer een heel programma hadden was het voor het gemak verplaatst naar zaterdag 14 februari. Plaats van afspraak: het nieuwe Instituut voor Beeld en Geluid in Hilversum.


Na eerst even te hebben bijgekletst in het bijbehorende cafe, gingen we met ring en al de interactieve tentoonstelling in. Heel veel te zien en te doen, maar ik kon niet goed een lijn ontdekken en sommige dingen werkten niet zo snel. En ik ben toch een beetje van de zap-generatie, dus daar werd ik wat onrustig van. Ik denk dat kinderen vanaf een jaar of 8 het helemaal geweldig vinden!

Daarna gezamelijk uit eten, maar eerst nog even een foto gemaakt. Want een foto met ons achten, dat was al weer een tijdje geleden! Tjonge toch wel bijzonder dat je na 17 jaar, nog steeds zo'n hechte band hebt. Dames, op naar het vierde lustrum!



Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Miep Gies: 100 jaar

Vandaag is Miep Gies, de meest bekende helper van de onderduikers van Het Achterhuis en Anne Frank, 100 jaar geworden. Nog altijd beantwoordt zij alle brieven met vragen die ze ontvangt. Haar zoon houdt een hele mooie website bij. Hierop vond ik een prachtige uitspraak die iedereen bij zich zou moeten dragen:

"Het helpen van mensen die in gevaar zijn is geen zaak van moed, maar van een keuze die ieder mens in zijn leven wel eens moet maken als onderscheid tussen het goede en het kwade.

Bekijk de site van Miep Gies.

Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Revolutionary Road

Iedere keer als ik weer naar de film ga, denk ik, ik moet vaker gaan. Want het is wel heerlijk, in van die zachte stoelen, kijkend naar zo'n groot scherm, helemaal in het verhaal zitten, gedachten op nul. Zo nu en dan wordt je dan gestoord door irritant krakende zakjes, maar goed...

Dit weekend ging ik weer een keer naar de film, Revolutionary Road met Leonardo Di Caprio en Kate Winslet, je weet wel het duo van Titanic. Voor het eerst in 13 jaar weer samen op het witte doek. En Leo heeft nog steeds een babyface!


Het verhaal gaat over een echtpaar in de jaren 50 die ondanks hun dromen een leven volgens de geldende normen en waarden hebben opgebouwd. "Nothing is really permanent, right?". Maar is dit wel wat ze ooit wilden? April Wheeler heeft haar droom om actrice te worden opgegeven toen ze kinderen kreeg, en Frank heeft een baan, via zijn vader gekregen, waar hij zijn gezin van kan onderhouden, maar hij vind het vreselijk. "Who made these rules, anyway?" "We are running, running from the hopeless emptyness of our whole life here."

Als April voorstelt om hun leven helemaal om te gooien en naar Parijs te gaan, twijfelt Frank eerst. April wil in Parijs de kostwinner worden, als secretaresse bij een internationale organisatie. Frank kan dan rustig de tijd nemen om zijn passie te vinden. "If being crazy means, living life as if it matters, then I don't care if we are really insane. I just want us to live again. I wanna feel things, really feel them." De buren reageren zoals je verwacht, vol onbegrip. Waarom een prima leven opgeven voor al die onzekerheid? En hoe moet dat dan? En wat als het mis gaat? Maar April zet door, zelfs als Frank begint te twijfelen, omdat hij een mooi aanbod van zijn baas krijgt.

Typisch jaren 50?
Naast het knappe acteerwerk van Kate Winslet en de prachtige setting en het licht in de film, raakte het verhaal me. Want wie denkt nu niet met regelmaat: "Is this it?". Ik wel, namelijk. De gevoelens en afwegingen die de karakters uit deze film maken zijn tijdloos. Ook ik zie, dat ik ooit droomde van een ander leven. Maar er is enorme moed en doorzettingsvermogen nodig om je leven een andere wending te geven. Degene die dat echt begrijpt in de film, is de "gekke" zoon van de makelaar, fantastisch gespeeld door Michael Shannon, die haarfijn de vinger op de zere plek legt. Ik hoop dat hij hiervoor de Oscar van beste bijrol wint!

Richard Yates
De film is gebaseerd op het boek van Richard Yates uit 1961. Hij vatte zelf zijn werk samen: "If my work has a theme, I suspect it is a simple one: that most human beings are inescapably alone, and therein lies their tragedy." Lees ook de boekenrecensie van dit boek op het blog van Gerda: moetjelezen.blogspot.com.

Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)

Nieuwe foto in de header van dit blog

Misschien is het je opgevallen; ik heb een nieuwe foto in de header geplaatst. Gewoon, vond ik leuk, weer eens wat anders.

De foto die ik nu heb geplaatst is een detail van de tempel Bantay Srei bij Angkor Wat in Cambodja. Deze tempel ligt zo'n 30 km voorbij Angkor, maar is een van de mooiste. De roze tempel of de tempel van de maagden wordt hij ook wel genoemd. Geen stukje van het zandsteen waaruit deze tempel is opgebouwd is niet bewerkt. Boven een deur staat deze plaat. Het verhaal dat hier verteld wordt gaat over de god Agni die de zevenhoofdige slang Naga wil doden en hiervoor het bos in brand steekt. Alle dieren slaan op de vlucnt. Maar dan komt de god Indra regen brengen...


De vorige foto is genomen op een markt in Bombay een dag na Diwali. Diwali is het feest voor de god Laksmi voor Hindoestanen. Mensen maken voor hun deur van kleurstoffen prachtige plaatjes. Deze kleurstoffen waren uitgebreid op de markt verkrijgbaar en geven de foto een bijzonder effect.


Wil je meer foto's zien van mijn reizen? Kijk dan eens op Columbus Reisreporter

Geplaatst op Calijn's Gepeins (http://calijn.blogspot.com)